سرودی برای ستوان یکم ن ......

و چه زود پایان خواهد یافت حکمرانی تو و چه خوب خواهد ماند در ذهن من اینان رضایی رئوف ها که انسانیت را رعایت کردند وبه تو روزی خواهم گفت که هیچ نیستی مگر انبوهی متراکم شده از عقده عقده ی متحرک متکلم و من به پاسداشت حضور پستت ارج می نهم حضور در اوج مردانه مردان را و من به اعتراض حضور تهوع آورت موهایم را قربانی خواهم کرد. تو یک حضور بی دلیلی بی سبب در پی اثبات خویش مباش.............رسوا شو یکشنبه/16/4/87/دفتر گردان